Ὁ Όσιος Μάρκος ὁ Κωφός

    Ο Όσιος Μάρκος ο Κωφός είναι άγνωστος και ως προς το γένος και ως προς τον τόπον καταγωγής.
Δεν γνωρίζουμε πολλές πληροφορίες για τον βίο του, όμως η προστασία του έχει μεγάλη σημασία για τους συνανθρώπους μας με προβλήματα ακοής.
Μαλλον έζησε κατά την βυζαντινή εποχή και θεωρείται προστάτης των κωφών.
Είναι θαυμαστός ο βίος του γεμάτος από ηθικά και πνευματικά διδάγματα.
    Ο Όσιος Μάρκος ο Κωφός όταν γνώρισε την αλήθεια του Χριστού και γνώρισε την χριστιανική πίστη, μελέτησε την Αγία Γραφή. Πηγαίνει συνέχεια στην εκκλησία του Χριστού, με φοβερή αφιέρωση, ποτέ δεν έχασε την πίστη του.
    Όταν εμπνεύσθηκε από την Χάρι του Αγίου Πνεύματος και αποφάσισε να αφιερωθεί ολόψυχα στον Σωτήρα Χριστό, άφησε αμέσως την αμαρτία και εγκατέλειψε τα πάντα και έζησε μια θαυμαστή ασκητική ζωή, με αγρυπνίες, προσευχές και νηστείες. Έζησε με τον Χριστό και ας ήταν μέσα στην ερημιά διά να ασκήται αυστηρότερα.
    Μάλιστα καθόλου δεν εμπόδισε τον Όσιο Μάρκο τον Κωφό, το πρόβλημα της ακοής, στην πνευματική επικοινωνία του με το Θεό και τους συνανθρώπους του, δεν του έκλεισε το δρόμο προς την αγιότητα, φανερώνοντας έτσι ότι ο Θεός είναι Δίκαιος και δίνει σημασία στον κόσμο της καρδίας κάθε ανθρώπου. Μπροστά σ’ Αυτόν γονάτιζε τις νύχτες ο Όσιος Μάρκος και τον ικέτευε θερμά να τον βοηθεί να είναι πάντα ευάρεστος ενώπιον του.
    Αλλά όπως σε όλους τους Αγίους, ο μεγαλύτερος αγώνας του Οσίου Μάρκου του Κωφού ήταν εναντίον του διαβόλου. Διότι ο παμπόνηρος όσον βλέπει τον άνθρωπο να αγωνίζεται εναντίον της αμαρτίας και του κακού, τόσο αγριεύει και μηχανεύεται πειρασμούς και εμπόδια. Δεν τον άφηνε ο Σατανάς ήσυχο ούτε λεπτό. Μέρα και νύχτα, είχε σφοδρό πόλεμον. Όλους όμως ο Όσιος Μάρκος τους αντιμετώπιζε με την Πίστη και τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος.

     Αυτό πρέπει να κάνουμε και εμείς ν’ αγωνιζόμαστε κάθε μέρα να ζούμε με μετάνοια και αληθινή αγάπη για τον Αγαθό Θεό.
    Μεγάλη, λοιπόν, μορφή της Εκκλησίας μας είναι ο Όσιος Μάρκος ο Κωφός.
Άγιος εις στην ζωήν, φωτισμένος εις το πνεύμα, γλυκύτατος στην πίστη και στην αγάπη. Έλαμψε μέσα του ο πραγματικός ήλιος, μπροστά στον οποίον αφανίστηκαν οι πυγολαμπίδες της κοσμικής γνώσεως και σοφίας. 
    Ο βίος του έληξε ειρηνικά και η μνήμη του τιμάται στις 2 Ιανουαρίου.

Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ κωφός ἐν εἰρήνῃ τελειοῦται.
Ὁ Μάρκος οὐκ ἤκουε γηΐνων λόγων.
Καὶ πρὶν λιπεῖν γῆν, ὦτα γῆθεν ἐξάγων.

Το Απολυτίκιό του:
    Την άνωθεν ήκουσας κλήσιν, υπάρχων κωφός·
τα ώτα ευήκοα φωνή του Λόγου δεικνύς,
ασκήσει διέλαμψας·
πάντων καταφρονήσας των φθαρτών και ρεόντων,
έδωκας σην καρδίαν τω Χριστώ εκουσίως.
Προστάτα, θείε Μάρκε, κωφών, αυτοίς συμπαρίστηθι.
Μετάφραση: 
    Άκουσες την ουράνια πρόσκληση, αν και κωφός·
τα αφτιά σου φάνηκε ν' ακούνε καλά στη φωνή του Λόγου (=Χριστού).
Έζησε μια ασκητική ζωή, θαυμαστή.
Έτσι, περιφρονώντας όλα τα φθαρτά και προσωρινά,
με τη θέλησή σου χάρισες την καρδιά σου, στο Χριστό.
Άγιε Μάρκε, προστάτη των κωφών, στήριξέ τους.

Αυτή η αγιογραφία
είναι από Πάτρα

Αυτή η αγιογραφία
είναι από Κρήτη

Αυτή η αγιογραφία
είναι από Άγιον Όρος

 

ΠΗΓΗ:

https://www.kriti24.gr/ 

Απόσπασμα από το άρθρο: (βλέπε ΠΗΓΗ) 

    Πολλές φορές διαπιστώνομε ότι αυτοί που δεν ακούν, τελικά «ακούνε» περισσότερο. Με την έννοια ότι ακούν το Θέλημα του Θεού στην καρδιά τους. Ακούν τα συναισθήματά τους και την αγάπη τους, που τους κάνει ένα στην αγία αυλή αυτού του Μοναστηριού.
    Είναι γραμμένο στο Ιερό Ευαγγέλιο, πως υπάρχουν αυτοί που έχουν σωματικά αυτιά αλλά δεν ακούνε, όπως υπάρχουν και εκείνοι που δεν έχουν την ακοή τους, αλλά «ακούνε» πραγματικά. Το ίδιο συμβαίνει και με όσους δεν έχουν τη σωματική όραση, αλλά «βλέπουν» και γίνονται σοφοί κατά Θεόν. Ενώ κάποιοι άλλοι που βλέπομε, τελικά δεν βλέπομε τίποτα…!
    Δόξα τω Θεώ λοιπόν που οι σωματικές μας αισθήσεις επικουρούν, αλλά δεν αντικαθιστούν κάποιες άλλες ψυχικές μας αισθήσεις που υπάρχουν. Και ο Άγιος Μάρκος ο κωφός αυτές τις ψυχικές αισθήσεις είχε αναπτύξει. Και μπορεί να μην είχε την φυσική του ακοή, αλλά είχε «κεραίες» που έπιαναν τα σήματα του ουρανού.
    Και γι’ αυτό έγινε ο,τι έγινε, και γι’ αυτό είναι προστάτης των κωφών, και γι’ αυτό μας μάζεψε σήμερα εδώ, στην γιορτή του και γιορτή μας.

Για να δούμε ποιος ήταν και τι έκανε, τι έγινε τελικά,
και να προσπαθήσουμε να του μοιάσουμε,
όλοι εμείς που νομίζομε ότι ακούμε, αλλά τα αυτιά μας τα κλείνουμε ερμητικά σε αυτά που μας λέει ο Θεός, σε όσα μας λέει η ίδια μας η συνείδηση πολλές φορές.
Να μάθουμε να ακούμε περισσότερο την συνείδησή μας, να μάθουμε επιτέλους να ακούμε λίγο περισσότερο και τον διπλανό μας.
Και να αξιοποιούμε τις δυνατότητες της κοινωνίας των προσώπων μας που μας δίδονται καθημερινά ως δώρο, το οποίο ίσως δεν το έχομε αξιολογήσει όπως του πρέπει.

    Με αυτές τις σκέψεις, «εύχομαι σε όλους μας χρόνια πολλά και ευλογημένα και στη νέα χρονιά να μάθομε να ακούμε περισσότερο τον ουρανό».